აშშ ბოიკოტს უცხადებს გაეროს მოლაპარაკებებს ბირთვული იარაღის ცალმხრივად აკრძალვის თაობაზე.

0001

აღნიშნული ინიციატივა ლაკმუსის ინდიკატორი გამოდგა, ვინაიდან კიდევ ერთხელ ვხედავთ რამდენად უძლურია გაერთიანებული ერების ორგანიზაცია ზესახელმწიფოებთან მიმართებაში. მაგრამ, ამით არ მინდა გავაძლიერო ანტი-პოლიტიკური გრძნობები ან ჩაგაგდოთ პოლიტიკური ნიჰილიზმის უფსკრულში, პირიქით, მსურს ერთად გავიგოთ პასუხი კითხვაზე  – რატომ?
ჩამოვყალიბდეთ ლაკონურად :
► გაერო არის მეორე მსოფლიო ომის და ცივი ომის გადმონაშთი სტრუქტურა , რომლის არსებობა განისაზღვრა ანტი-ნაცისტური კოალიციის წევრების მიერ. აშკარა ფაქტია , რომ ომის პერიოდმა განსაზღვრა ეს იძულებითი მოკავშირეობა და მტერი-მეგობრის როლი , რაც გერმანიის დამარცხების შემდეგ საკმაოდ შეიცვალა. გუშინდელი მოკავშირეები იქცნენ დღევანდელ მტრებად.
► ერთ-ერთი უმთავრესი და გადამწყვეტი ფაქტორი : გაერო არის ერი-სახელმწიფოების მიერ შექმნილი ორგანიზაცია , რომელსაც დაეკისრა მსოფლიოში არსებულ გამოწვევებზე პასუხი, თან ისე შევცქერთ ხოლმე თითქოს მას გააჩნდა რამე სხვა რესურსი თუ არა ის წევრი სახელმწიფოები. ანუ,  გაჩნდა შემდეგი სურათი : თავად სახელმწიფო არის მოსარჩლე , მოპასუხე , პროკურორი და მოსამართლეც. ბუნებრივია , ამის რეგულაცია ხდება არსებული საერთაშორისო ხელშეკრულებების მეშვეობით , მაგრამ აქვე წარმოიშვება კითხვა : თუ იყო დასჯილი იმ საერთაშორისო სამართლის მიხედვით აშშ , რუსეთი, ჩინეთი, დიდი ბრიტანეთი და ა.შ. ?

პასუხი ცხადია – არა!

დასჯის პრინციპი გაეროში განისაზღვრება სახელმწიფოს პოზიციით საერთაშორისო ასპარეზზე, მისი სიმძლავრით და მოკავშირეებით, არანაირ მორალს და თამაშის გაწერილი წესებისადმი ერთგულებას არ აქვს ადგილი პოლიტიკაში!

ბირთვული კლუბის წევრების პოზიცია სრულიად გასაგებია , თუ ჩავთვლით , რომ ბირთვული იარაღი გააჩნია მეტად პრაგმატულ და შეკავებულ სახელმწიფოებს, რაც არ ბადებს მისი გამოყენების რისკებს. გარდა ამისა, ზუსტად ბირთვულ სახელმწიფოსთან ომის შიშით ბევრი აქტორი ფრთხილობს და თავს იკავებს ავანტიურებისგან. უარყოფითი მომენტი ის არის , რომ ბირთვული პოტენციალის ქვეყნებს უფრო დიდი საშუალება აქვს დააშინოს მცირე სახელმწიფოები და გაატაროს თავისი პოლიტიკა ისე , რომ ვერავინ , და მათ შორის გაეროც , ვერაფერს ვერ გააკეთებს მის საწინააღმდეგოდ.

130530_SCI_NUCLEARTEST.jpg.CROP.article568-large.jpg

შეერთებული შტატების ელჩი გაეროში ნიკი ჰეილი ამბობს რომ აკრძალვა ნიშნავს იმას რომ”ცუდ მოთამაშეებს” (აქტორებს) ექნებათ შესაძლებლობა განავითარონ ბირთვული იარაღი შემოწმების გარეშე.

აშშ- რუსეთთან , ჩინეთთან და სხვა ბირთვული პოტენციალის მქონე სახელმწიფოებთან ერთად გამოეთიშა გაეროს ბოლო სხდომებს ბირთვული იარაღის აკრძალვის თემასთან დაკავშირებით.
ბირთვული განიარაღების მხარდამჭერები ამბობენ, რომ დრო დადგა უფრო დიდი ძალისხმევა მოახმარონ იმ იარაღის განადგურებას , ვიდრე იმ 50 წლის განმავლობაში ხდებოდა მომენტიდან , როდესაც მიღებულიქნა ბირთვული გაუვრცელებლობის ხელშეკრულება.
ხოლო ბირთვული სახელმწიფოები ამბობენ  რომ პირდაპირი აკრძალვა ვერ იქნება შედეგიანი და ამჯობინებენ ერთობლივ მუშაობას მიზანთან თანდათანობითი მიახლოებისათვის.
ხელშეკრულებამ, რომელიც გაფორმებულ იქნა 1968 წელს 5 ბირთვული სახელმწიფო აღიარა – აშშ, დიდი ბრიტანეთი, საბჭოთა კავშირი (ახლანდელი რუსეთი), ჩინეთი და საფრანგეთი – და შეთანხმმდა ხელი შეუწყოს ბირთვული ენერგიის მშვიდობიან განვითარებას და ბირთვული იარაღის თანდათანობით განადგურებას (შეიარაღებიდან ამოღებას)
მაგრამ არსებობს ეჭვი იმის თაობაზე, რომ ინდოეთსა და პაკისტანსაც გააჩნიათ ბირთვული იარაღი , ხოლო მათ წინააღმდეგობა გაუწიეს ხელშეკრულებისთვის ხელის მოწერას.

ისრაელმაც ასევე უარი განაცხადა და ინარჩუნებს წინასწარგანზრახულ ბუნდოვან პოზიციას საკუთარ ბირთვულ სტატუსზე და არასდროს ჩაუტარებია ბირთვული იარაღის ტესტირება საზოგადოებისთვის თვალსაჩინოდ, მაგრამ კვლავ არსებობს ეჭვები, რომ მას მაინც გააჩნია მასობრივი განადგურების რამოდენიმე იარაღი.

ჩრდილოეთ კორეა გამოვიდა ხელშეკრულებიდან 2003 წელს და ბოლო წლების განმავლობაში აგრძელებს ბირთვულ ტესტირებებს მზარდი სიხშირით.
100-ზე მეტმა სახელმწიფომ მხარი დაუჭირა გაეროს გენერალური ასამბლეის წინა წლის რეზოლუციას დისკუსიების დაწყების შესახებ, მათ შორის ავსტრია, ბრაზილია და ირლანდია, რომლებიც ამ საკითხის ინიციატორები არიან.
საერთაშორისო დაძაბულობის გამძაფრების ფონზე საზოგადოების ცნობადობა ბირთვულ იარაღის თაობაზე კლებულობს. ” საჭიროება პროგრესისთვის ბირთვული განიარაღების მხრივ არასოდეს იყო ისეთი აუცილებელი, როგორც დღეს”, განაცხადა გაეროს გენერალური მდივნის უმაღლესმა წარმომადგენელმა განიარაღების საკითხებში კიმ ვონ სუმ განხილვების დაწყებისას.
აშშ-ს ელჩმა გაეროში ნიკი ჰეილიმ განაცხადა , რომ მას როგორც დედას , და როგორც შვილს მეტი არ უნდა ვიდრე მსოფლიო ბირთვული იარაღის გარეშე, მაგრამ საჭიროა იყვნენ რეალისტურები.
იგი შეუერთდა კოლეგებს დიდი ბრიტანეთიდან, საფრანგეთიდან და დაახლოებით კიდე 20 სახელმწიფოდან, მათ შორის არაბირთვული ქვეყნებიდანაც, რომლებიც შეიკრიბნენ გაეროს გენერალური ასამბლეის ჰოლში ნიუ-იორკში, რათა გამოეცხადათ პროტესტი აღნიშნულ საუბრებთან მიმართებაში.
ჰეილიმ, სამხრეთ კაროლინას ყოფილმა გუბერნატორმა, ამ პოსტზე დანიშნულმა დონალდ ტრამპის მიერ იანვარში განაცხადა, რომ ეს ნაბიჯი აღნიშნავს იმ ერების განიარაღებას , რომლებიც ცდილობენ შეინარჩუნონ მშვიდობა და უსაფრთხოება, როდესაც “ცუდი მოთამაშეები” (აქტორები) გააგრძელებენ (ბირთვული იარაღის წარმოებას) შეუმოწმებლად.
მან განაცხადა : “ჩრდილოეთი კორეა იქნება ერთადერთი ვინც იზეიმებს, და ყველა ჩვენგანი და ხალხი, რომელსაც ჩვენ წარმოვადგენთ, იქნება რისკის ქვეშ”
აკრძალვის მოწინააღმდეგეები ამბობენ, რომ თანდათანობით განიარაღებას ჰქონდა მნიშვნელოვანი ეფექტი. ბირთვული გაუვრცელებლობის ხელშეკრულების პირობებში აშშ-მ შეამცირა თავისი ბირთვული შეიარაღება 85 %-ით , განაცხადა ჰეილიმ, და დიდმა ბრიტანეთმა შეამცირა თავისი ბირთვული შეიარაღება 50 %-ით ცივი ომის პიკზე, სამეფოს ელჩის მეტიუ რაიკროფტის თანახმად.
“ჩვენი ერები კვლავ ეყრდნობიან ბირთვული იარაღით შეკავებას უსაფრთხოებისა და სტაბულურობის სფეროში”,  განაცხადა საფრანგეთის მუდმივმა წარმომადგენელმა ალექსის ლამეკმა.
ჩინეთისა და რუსეთის წარმომადგენლები არ შეუერთდნენ ‘ბოიკოტიორების’ პრეს-კონფერენციას, მაგრამ განაცხადეს, რომ არ მიიღებენ მონაწილეობას დისკუსიებში.
მოლაპარაკებები მიზნად ისახავენ კანონიერი მაკავშირებელი ინსტრუმენტის შექმნას, რათა აიკრძალოს ბირთვული იარაღი, და ამან მიიყვანოს მის სრულ განადგურებამდე. მომხრეები იმედს ინარჩუნებენ რომ დოკუმენტი შედგენილი იქნება ივლისამდე.
ნებისმიერი ხელშეკრულება დაავალდებულებს მხოლოდ ერ-სახელმწიფოებს, რომლებიც განახორციელებენ მის დამტკიცებას, და მიუხედავად წინააღმდეგობისა ძირითადი ბირთვული აქტორების მხრიდან, მომხრეები თვლიან რომ აკრძალვა შესაძლოა დაგვეხმაროს ბირთვულ იარაღზე უარის თქმის მხრივ ახალი საერთაშორისო ნორმის შექმნაში.

წყარო – © https://www.facebook.com/JanusClubMedia/posts/915088908634224:0

გაერო – საერთაშორისო ჩაგვრის და უსამართლობის ორგანიზაცია

გაეროს მიმართ თავის სკეპტიკური და კრიტიკული შეხედულებები ბევრი ქვეყნის ლიდერს დაუფიქსირებია სხვადასხვა დროს, მაგრამ დღეს გვინდა წარმოგიდგინოთ ამ ორგანიზაციის ერთ-ერთი ყველა არგუმენტირებული კრიტიკა, რომლის ანალოგიც ძალიან ცოტაა მსოფლიოში.

ლიბიის ლიდერმა, მუამარ კადაფიმ გაეროს 64-ე გენერალური ასამბლეის დროს ძალიან შთამბეჭდავი სიტყვა წარმოთქვა და ფაქტიურად მიწასთან გაასწორა საერთაშორისო ორგანიზაცია. წარმოგიდგენთ ნაწყვეტს მისი სიტყვიდან.

W5Q2IBBZXAQ.jpg

2009 წელს თავისი გამოსვლის დროს კადაფიმ გაეროს წესდება დახია

გაეროს წესდების პრეამბულაში წერია, რომ ყველა დიდი თუ პატარა სახელმწიფო თანასწორია. როდისაც საქმე შეეხება გაეროს უშიშროების საბჭოს თანასწორია თუ არა ყველა სახლემწიფო? – არა, ჩვენ არ ვართ თანასწორი. 

თანასწორია თუ არა ყველა სახელმწიფო, როდესაც საქმე ვეტოს გამოყენებდამდე მიდის? არა, ჩვენ არ ვართ თანასწორი. პატარა ქვეყნებს არც ვეტოს მიღების და არც ვეტოს აღიარების უფლება არ აქვთ. (ვეტოს გამოყენების და ნებისმიერ გადაწყვეტილების უარყოფის უფლება მხოლოდ უშიშროების საბჭოს 5 მუდმივ წევრს გააჩნია – რუსეთი, აშშ, რუსეთი, საფრანგეთი, ჩინეთი)

გაეროს წესდების პრეამბულაში წერია, რომ შეარაღებული ძალა შეიძლება გამოიყენებულ იქნას მხოლოდ საერთო ინტერესებიდან გამომდინარე. გაეროს შექმნის შემდეგ 65 ომი მოხდა, რომლებიც მსხვერპლის ოდენობით რამდენიმეჯერ აღემატება მეორე მსოფლიო ომის მსხვერპლს. ეს ომები, აგრესია და სამხედრო ძალა, რაც ამ 65 ომის დროს გამოიყენებოდა შეიძლება თუ არა ყველა ქვეყნის საერთო ინტერესს მივაკუთვნოთ? რა თქმა უნდა, არა. ეს ომები მხოლოდ რამენიმე დიდი ქვეყნის ინტერესებში შედიოდა. სწორედ გაეროს თვალთმაქცობამ შობა ნაწილობრივ ეს სამხედრო კონფლიქტები.

სხვა ქვეყნების საშიანაო საქმეებში ჩაურევლობის პრინციპი გაეროს წესდების ერთ-ერთი შემადგენელი ნაწილია. არცერთ ქვეყანას არ აქვს სხვა ქვეყნის საშინაო საქმეებში ჩარევის უფლება, იქნება ეს დემოკრატიული თუ დიქტატორული, სოციალისტური თუ კაპიტალისტური, რეაქციონისტული თუ პროგრესული. მაგრამ რეალურად ყველაფერი პირიქით ხდება, დიდი დასავლური ქვეყნები ყოველდღიურად არღვევენ ამ პრინციპს და ამას არავინ არ იმჩნევს. ისინი არათუ არ ერევიან სხვა ქვეყნის საშინაო საქმეებში, არამედ ფაქტიურად თვითონ მართავენ პატარა ქვეყნებს.

ჩვენ თავის დროზე გავწევრიანდით გაეროში იმ იმედით, რომ გვეგონა ეს ორგანიზაცია ამ პრინციპებს დაიცვავდა. მაგრამ ჩვენ ვხედავთ, რომ ერთ ქვეყანას აქვს უფლება დაბლოკოს ყველას სხვა ქვეყნის გადაწყვეტილება. გაეროს მუდმივ წევრებს ვინ მიანიჭა სტატუსი უშიშროების საბჭოში? მათგან 4 ქვეყანამ თვითნებურად მიიღო ეს სტატუსი. ერთადერთი ქვეყანა, რომელსაც ჩვენ მივეცით გაეროს უშიშროების საბჭოს მუდმივი წევრის სტატუსი – არის ჩინეთ. ეს დემოკრატიული გზით მოხდა, ხოლოდ სხვა ქვეყენბმა ეს არადემოკრატიული მეთოდით გააკეთეს.

main-qimg-a5c7170866d48f52ce1db35873001825.png

წარმოდგენილ გრაფაში ნაჩვენებია რომელი ქვეყნები იყენებენ ვეტოს ყველაზე ხშირად. საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ ვეტოს უფლებას ყველაზე ხშირად აშშ იყენებს.

ჩვენ არ უნდა დავუშვათ, რომ უშიშროების საბჭოს ხელმძღვანელობდნენ ზესახელმწიფოები; ეს უკვე ტერორიზმია. დღესდდღეობით უშიშროების საბჭო წარმოადგენს ფეოდალიზმს უშიშროების სფეროში. ზესახელმწიფოებს გააჩნიათ საკუთარი ვიწრო ინტერესი, რომლებიც წინააღმდეგობაში მოდის დანარჩენ მსოლფიოსთან. დიდი ქვეყნები მაქსიმალურად იყენებენ საკუთარ ავტორიტეტს “მესამე სამყაროს” პატარა ქვეყნების დაშინებისთვის და ტერორიზებისთვის.

1945 წელს, გაეროს უშიშროების საბჭოს შექმნის შემდეგ ეს ორგანო უსაფრთხოების უზრუნველყოფის მაგივრად მხოლოდ ტერორით და სანქციებით არის დაკავებული. ჩვენ არ ვართ ვალდებულნი დავემორჩილოთ გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციებს დღევანდელი ფორმით, იმიტომ რომ ის არის არადემოკრატიული, დიქტატორული და არასამრთ₾იანი.

ამ სიტყვიდან 2 წელში დასავლური ქვეყნის ლიდერების ერთობლივმა კოალიციამ კადაფი ცხოველივით მოკლა. დასკვნები თქვენ გამოიტანეთ…

Untitled

საქართველომ გაეროში ნაციზმის წინააღმდეგ ბრძოლას მხარი არ დაუჭირა

Untitled

გაეროს გენერალური ანსამბლეის მესამე კომიტეტმა რუსეთის ინიციატივით მიიღო რეზოლუცია ნაციზმის განდიდებას წინააღმდეგ ბრძოლასთან დაკავშირებით. რეზოლუციაში ნათქვამი იყო, რომ ნაციზმის განდიდების ნებისმიერი ფორმა უნდა იყოს აკრძალული, რადგანაც ეს რასიზმთან და ქსენოფობისთან ერთად კაცობრიობის მშვიდობიანი თანაცხორებისთვის უდიდესი საფრთხის შემცველია.

დოკუმენტში ნათქვამია, რომ მსოფლიოს სხვადასხვა კუთხეში ნელ-ნელა ფეხს იკიდებს ნაცისტური, ექსტრემისტული და ასევე რასისტური პოლიტიკური გაერთანებები და ღიად ცდილობენ ნაცისტური იდეოლოგიის გავრცელებას.

პროექტის რეზოლუციას მხარი დაუჭირა 115-მა სახელმწიფომ, ხის მიცემისგან თავი შეიკავა 55-მა, ხოლო რეზოლუციის წინააღმდეგ ხმა მიცა მხოლოდ 3-მა სახელმწიფომ. ხმის მიცემის პროცესში მონაწილეობა არ მიიღო 20-მა სახელმწიფო.

ალბათ გაინტერესებთ რომელმა სახელმწიფოებმა დაუჭირეს ღიად მხარი ნაციზმს და ნაციცმის აკრძალვის საწინააღმდეგოდ მიცეს ხმა. ეს ქვეყნებია: აშშ, კანადა და უკრაინა.

დამაფიქრებელია ამ მნიშვნელოვან საკითხთან დაკავშირებით საქართველოს პოზიცია. საქართველომ მხარი არ დაუჭირა ნაციზმის განდიდების აკრძალვას და ხმის მიცემისგან თავის შეიკავა. საინტერესოა ქსენოფობიას და ჰომოფობიას თუ ასე აქტიურად ებრძვიენ აშშ-ში და ევროპაში, მაშინ ნაციზმთან ბრძოლა რატომ არ მიაჩნიათ მნიშვნელოვნად?

ქვემოთ ნაჩვენებ რუქაზე ნაჩვენებია, თუ რომელმა ქვეყანებმა დაუჭირეს ამ რეზოლუაციას მხარი, და რომლებმა არა.

Untitled